Wokół cisza, ciemność, wracam do rzeczywistości. Ręką znajduję włącznik lampki nocnej. Przecieram pogrążone jeszcze w nocnym spoczynku oczy, spoglądam na budzik... Zadzwoni za chwilę. Tymczasem wokół można usłyszeć trajkotanie sąsiednich strażników czasu. Zaczyna się nowy dzień.„Kresem Chrystus. Oto twój cel, wszystko inne jest drogą. Nie ustań w drodze, bo nie doszedłbyś do celu. Idź jak podróżny! Szukaj miejsca, którędy byś przeszedł, a nie gdzie byś się zatrzymał”. (Św. Augustyn) Jeśli siostra chce może zrobić poranną przechadzkę po ogrodzie, o godzinie 6:15 spotykamy się na porannej medytacji w naszej kaplicy. „Nie wiem, jak można dojść do Ciebie, Boże. Ty bądź mi doradcą. Ty pokaż mi ścieżkę. Ty dodaj mocy na drogę. Jeżeli przez wiarę znajduję Ciebie ten, kto się do Ciebie ucieka, daj wiarę jeżeli przez cnotę, daj cnotę jeżeli przez wiedzę, daj wiedzę. Pomnóż we mnie wiarę, pomnóż nadzieję, pomnóż miłość. O jakże godna podziwu i szczególna jest dobroć Twoja!”. (Św. Augustyn) Następnie modlimy się Jutrznią. „Gdy modlicie się psalmami i hymnami, rozmyślajcie w sercu o tym, co wypowiadacie głosem”. (Św. Augustyn) Po Jutrzni celebrowana jest najpiękniejsza liturgia dnia - Litutgia Mszy Świętej. Pojęcie „liturgia” oznaczało pierwotnie „dzieło publiczne”, „służbę pełnioną przez lud, lub na rzecz ludu”. W tradycji chrześcijańskiej pojęcie to oznacza, że Lud Boży uczestniczy w „dziele Bożym”. W Ewangelii według świętego Jana, Jezus tak modli się do Ojca: „Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania”. W Nowym Testamecie „liturgia” oznacza nie tylko kult Boży, lecz także głoszenie Ewangelii (Rz 15.16, Flp 2 ) i pełnienia czynów miłości. W celebracji liturgicznej Kościół jest sługą na obraz swego Pana, jedynego „Liturgia”, uczestnicząc w Jego kapłaństwie ( kult ), który ma charakter prorocki (głoszenie słowa) i królewski (służba miłości). „Liturgia jest także uczestnictwem w modlitwie Chrystusa skierowanej do Ojca w Duchu Świętym. Liturgia jest szczytem do którego zmierza działalność Kościoła, i jednocześnie jest źródłem, z którego wypływa cała jego moc”. (Konstytucja o Liturgii) Następnie udajemy się do refektarza, aby pokrzepić ciało. „Szczęśliwym czyni umiarkowanie. Gdzie jest opanowanie i umiar tam nie może być niczego zbyt dużo ani zbyt mało”. (Św. Augustyn) Potem wracamy na pokoje, aby również im udzielić nieco blasku słonecznego. Następnie przechadzka po ogrodzie połączona z rozważaniem tajemnic różańcowych i pochwałą stworzenia: „Błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki”. O godzinie 8:45 udajemy się na Liturgię Chorych tak, jak uczniowie, których nauczał Pan Jezus: „Leczcie chorych”. „Poprzez nas Chrystus patrzy, nawiedza i leczy każdego z naszych braci”. (Konstytucje) O godz. 12:10 gromadzimy się, aby wspólnie chwalić Pana modlitwą Kościoła. „Kto śpiewa nie tylko chwali, ale chwali radośnie”. (Św. Augustyn) 12:25 - wspólnie zasiadamy do obiadu. „Tak jak w Kościele pierwszych chrześcijan posiłek jest spotkaniem braterskim, znakiem naszego dzielenia się, któremu Pan Jezus, obecny pośród nas, daje wartość ludzką i chrześcjańską”. (Konstytucje) Po nim krótka medytacja tajemnic różańcowych (w ogrodzie) i o 13:30 czas wspólnej rekreacji. Po niej Liturgia Artystyczna z przerwą o godz. 15:00 - podwieczorek. „To jest najlepsza zasada postępowania,żeby, zachowując porządek, wykonywać każdą czynność w odpowiednim czasie, aby nie powodowała niepokoju czy zamieszania i nie wprowadzała zamętu do ludzkiej duszy”. (Św. Augustyn) Czas Liturgii Artystycznej jest czasem radosnej twórczości. „Czyńcie wszystko dla chwały Boga, który działa wszystko we wszystkich”. (Św. Augustyn) Nasze talenty przybierają realną postać, a nawet nabywamy kolejne umiejętności, czyli: nauka języka francuskiego, gra na instrumentach muzycznych, dekoracje, haft, przywracanie blasku posadzkom, rzeczom, nauka śpiewu, rzeźba, pielęgnowanie ogrodu, praca nad naszą stronką. „Lepiej ucz się rzeczy pożytecznych niż podziwianych”. (Św. Augustyn) O 16:15 - przygotowanie Liturgii Godzin, Eucharystii. Godz. 16:30 - 16:55 - medytacja, aby nie zapomnieć jak mówił Św. Augustyn, że „Człowiek jest tęsknotą Boga, jest celem Jego miłości”. 17:00 - 19:00 Liturgia Chorych. „Czymże jest bowiem miłosierdzie, jak nie pewnym w sercu naszym współczuciem czyjegoś nieszczęścia, które nas pobudza do spieszenia z pomocą, o ile to jest w naszych siłach”. Na zakończenie służby chorym, przychodzimy na chwilę przed Tabernakulum, aby oddać Jezusowi wszystkie sprawy minionego dnia. 19:20 -wspólna kolacja i Nieszpory. „Szczęście Bóg tylko daje: On jest bogactwem duszy”. (Św. Augustyn) „Sam Chrystus nas gromadzi abyśmy słuchali i celebrowali Słowo, to On się dla nas poświęca, On pokonuje nędzę naszego świata. On potrafi w naszych sercach zanucić pieśni, które nas jednoczą, On nas zaprasza, abyśmy nasze życie uczynili zgodnym z tym, co głoszą nasze wargi. Duch Święty uczy nas gromadzić radości i cierpienia, przenosić oczekiwanie ponad czas i przestrzeń, aby wszystko ofiarować Ojcu Miłosierdzia”. (Konstytucje) Po Nieszporach czas na Kompletę, Lectio Divina. „Pamiętaj o tym, że twoje swobodne i wolne od zajęć chwile obciążone są największymi zadaniami i odpowiedzialnością”. (Św. Augustyn) Zapada cisza aż do porannego wezwania: „Panie otwórz wargi moje, a moje usta będą głosić chwałę Twoją”.
Życie augustiańskie 
