Wychwalając Boga nocą.

Niech wznosi się ku Tobie moja modlitw jak kadzidło, me wyciągnięte ręce jak ofiara wieczorna. (Ps 141, 2) Niektóre z pięknie pachnących kwiatów w ciągu dnia pozostają szczelnie zamknięte – jakby uśpione. Otwierają swe kielichy dopiero wieczorem, by napełnić słodkim zapachem nocne powietrze. Jednym z najwspanialszych z owych późno otwierających się kwiatów jest wilec. Jego kwiaty, kształtem przypominające białe lilie, otwierają się tylko popołudniu, ale intensywność ich zapachu wynagradza z nawiązką jego krótkie działanie. W przyrodzie żyją zarówno stworzenia dzienne, jak i nocne. Istnieją zatem „ludzie poranni”, czujący się najlepiej w godzinach przedpołudniowych, oraz „ludzie nocni”, którzy wydają się „zakwitać” dopiero po zmroku. Jeśli należysz do „kwiatów nocy”, napełnij powietrze „słodkim zapachem” modlitwy dzisiejszego wieczoru. Pan czeka na twoje towarzystwo i pragnie cię usłyszeć. Poświęć Mu swój czas i uwagę i wsłuchaj się w to, co chce ci powiedzieć. Bądź wobec Boga taki, jaki jesteś wobec najlepszego przyjaciela. Znajdź w swoim rozkładzie zajęć czas, który będziesz mógł poświęcić Bogu. Nie masz czasu? Może niedostatecznie wykorzystujesz niektóre chwile, np. podróż do pracy lub przerwę na kawę. Poszukaj wtedy jakiegoś miejsca, gdzie nikt nie będzie ci przeszkadzał. Jezus powiedział: „wejdź do swego mieszkania, zamknij za sobą drzwi i módl się do Ojca, który jest w ukryciu. A twój Ojciec, który widzi także to, co ukryte, nagrodzi ciebie” (Mt 6, 6). Owym „mieszkaniem” może stać się każde miejsce, w którym chcesz przebywać sam na sam z Bogiem. Twoje nocne oczekiwanie na spotkanie z Bogiem powoduje, że zapach twego otwierającego się serca unosi się do sali tronowej Boga. Pięknie opisuje to Apokalipsa świętego Jana 8, 3: „Przybył też inny anioł i stanął przy ołtarzu, trzymając złotą kadzielnicę. Dano mu dużo kadzideł, aby razem z modlitwami wszystkich świętych ofiarował je na złotym ołtarzu, który jest przed tronem”. Niech dzisiejszej nocy twa modlitwa dosięgnie tronu Boga.

Echo...