Smak życia.

Nie wyczerpała sił litość Pana, miłość nie zgasła. Odnawia się: ona co rano: ogromna Twa wierność. (Lm 3,22-23) Większość z nas każdego ranka wykonuje wiele rutynowych czynności. Także z miejscem pracy związane są pewne, nasze nawyki, a jeszcze inne zajęcia wykonujemy po pracy. Nawet w dniach odpoczynku są takie rzeczy, które muszą być zrobione. Niestety, pewnych obowiązków nie da się ominąć. Ktoś musi dbać o czystość i porządek. To, co możemy zmienić, to wyłącznie nasze wewnętrzne nastawienie do tego wszystkiego. Nie podkreślajmy ciągle, że « znowu to samo », bo powinniśmy pamiętać, iż Pismo Święte uczy: Jeśli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe! (2 Kor 5, 17) i na innym miejscu: Dam wam nowe scrce i nowego ducha tchnę do waszego wnętrza. (Ez 36,26). Pan Bóg nigdy się nie zmienia, lecz sam lubi odmianę. Pragnie, abyśmy żyli pełnią życia i mieli oczy szeroko otwarte na nowe możliwości, umysł otwarty na nowe idee, a serce na nowych ludzi, których spotykamy na naszych ścieżkach. Pan Bóg może wnieść coś odmiennego, niezwykłego, nietuzinkowego nawet w sam środek codziennych, nudnych, « znowu takich samych » zajęć. Czasami odejście od tradycyjnego rozkładu obowiązków może być trudne, ale nie pozwól, aby wstrząsneło to twoim zaufaniem do Bożego planu odnośnie do twego życia. Niechaj Bóg ten plan utwierdzi. Dziś rano uświadom sobie, że obojętnie, czy twoje życie bedzie « znowu takie samo », czy też cały jego porządek stanie na głowie, twoje wnętrze podlega nieustannej przemianie. Przez każdą sytuację Pan Bóg wlewa w ciebie nowe życie, dając ci marzenia i cele; codziennie cię kształtuje, abyś stawał się coraz bardziej podobny do Jezusa!

 Cieszmy się życiem.

Ziemia jest pełna łaskawości Pańskiej.( Ps 33, 5 ) Każdy dzień przynosi chwile warte tego, by się nimi jak najpełniej cieszyć. Odkrywanie ich może wymagać pewnego wysiłku, lecz nagrodą za ten wysiłek jest poczucie bogatszego sensu życia, które nas motywuje i cieszy. Popatrzmy, jak dzieci skaczą i biegają czekając na szkolny autobus ... lub jak swobodnie figlują w ciepłym, wiosennym deszczu ... ucieszmy się widokiem robaczka wędrującego po liściu ... Weźmy ze sobą kanapki do parku i popatrzmy, jak łabędzie kołują po sadzawce, jak podstarzali mężczyźni grają w kręgle na trawniku. Wyjrzyjmy przez okno. Popatrzmy, jak ptaki wiją sobie gniazda, jak balansują na rusztowaniach czyściciele okien. Cieszmy się parującą filiżanką kawy cappucino na werandzie kawiarni pełnej kwiatów, wsłuchując się w muzykę kwartetu smyczkowego. Popatrzmy, jak bawią się szczenięta, jak kotki uganiają się za kłębkiem włóczki. Wyjdźmy na balkon ze szklanką pachnącej lemoniady. Zobaczmy złocistą chwałę zachodu słońca. Harold V. Melchert powiedział kiedyś : „Żyjemy tak, jakbyśmy wspinali się na górę. Od czasu do czasu rzućmy okiem na szczyt, by nie zapomnie o celu wspinaczki. Nie zapominajmy jednak, że z każdego miejsca roztaczają się wspaniałe widoki. Idźmy powoli ale pewnie, cieszmy się każdą chwilą. A widok ze szczytu niech będzie dla nas kulminacją i nagrodą”. Dzieła Boże widoczne są wszędzie dookoła nas - nie tylko w roślinach, zwierzętach i ptakach, lecz także w ludziach. Zatrzymajmy się dzisiaj na chwilę, by radować się tym co uczynił Pan i co dalej czyni! Cieszmy się też tym, co czynimy sami.